close
دانلود آهنگ جدید
بیوگرافی یاسر عرفات

بست بیوگرافی

بیوگرافی یاسر عرفات

کانال تلگرام ما ما را از طریق کانال دنبال کنید.
امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
تبلیغات شما تبلیغات شما

بیوگرافی یاسر عرفات

یاسر عرفات,شماره تلفن یاسر عرفات,همسر یاسر عرفات, یاسر عرفات متولد,زندگی نامه یاسر عرفات,آخرین خبر یاسر عرفات, یاسر عرفات ویکی پدیا,یاسر عرفات کجاست؟,کانال تلگرام یاسر عرفات,اینستاگرام Instagram یاسر عرفات , یاسر عرفات و همسرش, یاسر عرفات قبل عمل زیبایی,یاسر عرفات کیست؟, یاسر عرفات ازدواج,خانه / ثروت یاسر عرفات,ارتباط با یاسر عرفات,بیوگرافی یاسر عرفات,

زندگینامه: یاسر عرفات (۱۹۲۹ - ۲۰۰۴)

همشهری آنلاین-فرانک عطیف: محمد یاسر عبدالرحمان عبدالرئوف الحسینی معروف به یاسر عرفات در اوت ۱۹۲۹ در قاهره متولد شد و نوامبر ۲۰۰۴ درگذشت.

مرگ او که برنده جایزه صلح نوبل (1994) هم بود با شایعه‌هایی درباره احتمال قتل او همراه بوده است.

پدر یاسر عرفات یک فلسطینی تاجر پارچه بود که برخی اجدادش مصری نیز بودند. مادرش نیز از خانواده‌ای قدیمی در فلسطین و اهل قدس بود. مادر عرفات وقتی او 5 ساله بود فوت کرد. بعد از آن یاسر را پیش دایی‌اش در بیت‌المقدس فرستاند تا آنجا زندگی کند.

گفته می‌شود او درباره دوران کودکی‌اش چیز زیادی نگفته است اما یکی از خاطراتی که از آن دوران مطرح می‌کرد حمله سربازان بریتانیایی -که در آن زمان در فلسطین حضور داشتند- به منزل دایی‌اش در نیمه شب است که طی آن اعضای خانواده را کتک زده و وسایل خانه را شکسته بودند.

پدرش او را بعد از 4 سال زندگی در بیت‌المقدس  به قاهره برگرداند. عرفات هرگز از پدرش که هیچ‌وقت به فرزندانش نزدیک نبوده حرف نمی‌زد و حتی در مراسم دفن او در سال 1952 نیز شرکت نکرد.

عرفات در 19 سالگی دانشگاه رها کرد و برای جنگیدن به غزه رفت. او سپس برای ادامه تحصیل به مکزیک رفت و دوباره به دانشگاه قاهره برگشت تا دوره فوق لیسانس را بگذراند.

سال 1956 مدرکش را گرفت، مدتی کوتاه در مصر کار کرد و سپس برای زندگی به کویت رفت.

سال  1958 او دوستانش فتح را تاسیس کردند که در سال 1959 شروع  به انتشار نشریه‌ای درباره ترویج جنگ مسلحانه علیه رژیم اشغالگر قدس کرد . عرفات در اواخر سال 1964 او کویت را ترک کرد در اردن عملیات فتح را سازماندهی کرد.

عرفات که با کنیه ابو عمار هم او را می‌شناسند رهبر سازمان آزادی‌بخش فلسطین (پی ال او ) نیز بود. این سازمان تحت حمایت کشورهای عربی تاسیس شد و چندین گروه مبارز فلسطینی به پیوستند تا در این سازمان مبارزه‌هایشان را ادامه دهند.

عرفات در لبنان و تونس هم زندگی و فعالیت کرده است.

در دهه 1980 او از لیبی، عراق و عربستان سعودی کمک مالی دریافت می‌کرد و همین به یاسر عرفات این امکان را داد که ساختار  پی ال او را بازسازی کند.

سال 1985 رژیم اشغالگر قدس به جان او سوقصد کرد که موفق نبود.

بازسازی سازمان آزادیبخش فلسطین به موثر بودن این سازمان در انتفاضه اول در دسامبر 1987 کمک کرد.

او به دلیل سفرهای بسیار و فعالیت‌های سیاسی و مسلحانه‌اش سعی می‌کرد جزئیات زیادی از زندگی خصوصی‌اش مطرح نشود شاید به همین خاطر خبر ازدواجش با سها تاویل که دختری فلسطینی و سنش حدودا نصف سن ابو عمار بود حدود 15 ماه مخفی‌نگه داشته شده بود. عرفات یک دختر دارد که هم نام مادرش است.

او شخصیتی چند وجهی در بین اعراب و حتی در دنیا دارد. برخی او را مبارزی  خستگی‌ناپذیر می‌دانند و برخی معتقدند در بعضی مراحل و دوران  رفتارها‌یی داشته و کارهایی کرده است که به نفع فلسطین و مردم فلسطین نبوده است.

گفته می‌شود آخرین بیماری و مشکلات مربوط به سلامتی‌اش 20 اکتبر با درد معده آغاز شد . البته اولین گزارش بیماری و درمان عرفات 25 اکتبر مطرح شد و سخنگویش خبر از ابتلای او به آنفلونزا داد.

 بعد از معاینه او توسط تیم‌های پزشکی از تونس، اردن و مصر و توافق رژیم اشغالگر برای جلوگیری نکردن از بازگشت او ، با جت دولت فرانسه در تاریخ 29 اکتبر به پاریس رفت تا درمان شود.

سوم نوامبر او به کما رفت. برخی می‌گفتند او دچار مغز مرگی شده اما پزشک اردنی عرفات و مسئولان فلسطینی این موضوع را انکار کردند.

عرفات در سن 75 سالگی درگذشت و دلیل اصلی بیماری و مرگ او هنوز مشخص نیست.

آزمایش‌هایی که توسط موسسه فیزیک دانشگاه لوزان در سوئیس به‌عنوان بخشی از تحقیق 9 ماهه درخصوص دلیل مرگ او انجام شده سم پلونیوم را که یک عنصر کمیاب و با درصد رادیواکتیو بالاست در وسایل شخصی متعلق به یاسر عرفات شناسایی کرده است.

 

http://www.hamshahrionline.ir

یاسر عرفات

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
یاسر عرفات
ArafatEconomicForum.jpg
یاسر عرفات در مجمع جهانی اقتصاد، ۲۰۰۱
 
رئیس‌جمهور حکومت خودگردان فلسطین
مشغول به کار
۵ ژوئیه ۱۹۹۴ – ۱۱ نوامبر ۲۰۰۴
نخست‌وزیر محمود عباس
پس از تشکیل
پیش از روحی فتوح
رئیس سازمان آزادی‌بخش فلسطین
مشغول به کار
۴ فوریه ۱۹۶۹ – ۲۹ اکتبر ۲۰۰۴
پس از یحیی حموده
پیش از محمود عباس
رئیس و بنیانگذار جنبش فتح
مشغول به کار
۱۹۵۹ – ۲۰۰۴
اطلاعات شخصی
زاده
محمد عبدالرحمان عبدالرئوف القدورة الحسینی

۲۴ اوت ۱۹۲۹
قاهره، مصر
درگذشت

۱۱ نوامبر ۲۰۰۴ (۷۵ سال)

۲۱ آبان ۱۳۸۳ شمسی
بیمارستان نظامی پرسی، حومه پاریس، فرانسه
ملیت  فلسطین
حزب سیاسی جنبش فتح
همسر(ان) سها عرفات
فرزندان زهوه عرفات
شغل ، سیاستمدار
مذهب اسلام سنی
امضا
لقب(ها) أبو عمّار

یاسر عرفات (به عربی: یاسر عرفات) محمد عبدالرحمان عبدالرئوف القدورة الحسینی و کنیه أبو عمّار (زاده ۲۴ اوت ۱۹۲۹ قاهره، مصر – درگذشته ۱۱ نوامبر ۲۰۰۴ در بیمارستان نظامی پرسی، حومه پاریس) رهبر فلسطینی بود. او رئیس حکومت خودگردان فلسطین از هنگام تشکیل در ۱۹۹۶، رئیس سازمان آزادی‌بخش فلسطین از سال ۱۹۶۹ و رئیس و بنیان‌گذار جنبش فتح از سال ۱۹۵۹ تا هنگام مرگ بود.

عرفات در آغاز دهه ۱۹۹۰ میلادی، دولت اسرائیل را به رسمیت شناخت و به مذاکره با نخست‌وزیر وقت اسرائیل اسحاق رابین پرداخت. مذاکراتی که به عقد پیمان اسلو میان اسرائیل و فلسطین منجر شد. یاسر عرفات، اسحاق رابین و شیمون پرز به خاطر این مذاکراتشان در راه صلح میان اسرائیل و فلسطین، جایزه صلح نوبل را دریافت کردند. اما اسلام‌گرایان (دولت ایران، حماس و حزب‌الله لبنان) مذاکرات عرفات با اسرائیل را محکوم کردند.

تأسیس جنبش فتح

در کویت چندی از دوستان فلسطینی وی به پیش او آمدند و بعد از بررسی وضعیت آن زمان فلسطین تصمیم به ایجاد یک جنبش جدید برای آزاد فلسطین گرفتند؛ و در ۱۰ اکتبر ۱۹۵۹ همراه با خلیل وزیر و صلاح خلف و خالد حسن و فاروق قدومی جنبشی با نام فتح را که مخفف معکوس شده جمله حرکت تحریر فلسطین است، تأسیس کردند.[۱]

 

رابطه با ایران و عراق

یاسر عرفات در کنفرانسی خبری در مشهد، ایران؛ به همراه ابراهیم یزدی و عبدالکریم هاشمی‌نژاد، بهمن ۱۳۵۷/فوریه ۱۹۷۹.

تأسیس سازمان آزادی‌بخش فلسطین، از جانب محمدرضا شاه پهلوی محکوم شده بود، زیرا شاه در آن هنگام از اسرائیل حمایت می‌کرد. ایران و اسرائیل با سازمان آزادی‌بخش فلسطین به مخالفت برخاستند و شکل‌گیری چنین سازمانی را تهدیدی برای منطقه خاورمیانه قلمداد کردند. در مقابل، سازمان آزادی‌بخش با همه مخالفان شاه روابط برقرار کرد، به‌طوری‌که بسیاری از اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران را برای آموزش نظامی در اردوگاه‌های خود پذیرفت.[۲]

۶ روز پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، یاسر عرفات اولین مهمان خارجی ایران بود.[۳][۴]هواپیمای او با وجود تعطیلی فرودگاه مهرآباد بر زمین نشست و به محض ورود در پاسخ به دلیل اطلاع ندادن سفرش گفت: «آدم برای رفتن به خانه‌اش اجازه نمی‌گیرد، من هم اجازه نگرفتم.» ابوعمار سپس به مدرسه علوی رفت و با سید روح‌الله خمینی دیدار کرد.[۵] او سپس به بهشت زهرا رفت و در سخنرانی‌اش گفت؛ «به موشه دایان گفتم آمریکا مال تو، من به ایران تکیه می‌کنم.» او یک هفته در ایران ماند و به مشهد و خوزستان هم سفر کرد.[۶]

با شروع جنگ ایران و عراق، عرفات که روابط نزدیکی با هردو طرف درگیر داشت و نیز این جنگ را به زیان خود و به سود اسرائیل می‌دانست، در ۲ مهر ۱۳۵۹ با مقامات عراق و چند روز بعد در تهران با رئیس‌جمهور (ابوالحسن بنی‌صدر) و نخست‌وزیر (محمدعلی رجایی) دیدار داشت تا آن‌ها را نسبت به پذیرش میانجی‌گری متقاعد کند.[۷] پیش‌نهاد عرفات برای حل مسالمت‌آمیز بحران چنین این بود که عراق در اسرع وقت، نیروهایش را از خاک ایران بیرون بکشد و ادعاهای ارضی خود را تا حل مباحث مورد اختلاف به تعویق بیندازد و در مقابل، ایران نیز انجام مذاکره در یک کشور بی‌طرف را با حضور یک کشور ثالث بپذیرد.[۸] این پیشنهاد توسط ایران رد شد.

در جریان جنگ ایران و عراق، ایران و سوریه به هم نزدیک‌تر شدند و به دلیل اختلافاتی که با سازمان آزادی‌بخش فلسطین پیدا کرده بودند، به حمایت از گروه‌های فلسطینی مخالف یاسر عرفات برخاستند.[۹] و یاسر عرفات هم از صدام حسین حمایت کرد.[۱۰][۱۱] عرفات با وجود قطع روابطش با ایران، روابط خود را با مجاهدین خلق ایران حفظ کرد.[۱۲]

عرفات در زمان حمله عراق به کویت از صدام حسین حمایت کرد این اقدام او باعث کاهش حمایت از او در بین کشورهای حاشیه خلیج فارس شد.[۱۳]

مذاکرات صلح فلسطین و اسرائیل

عرفات پس از امضای پیمان اسلو با دولت اسرائیل، با نخست‌وزیر وقت اسرائیل اسحاق رابین دست داد، در بین آن‌ها رئیس وقت جمهور آمریکا، بیل کلینتون ایستاده‌است. تاریخ: ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۳

عرفات بیش‌تر عمر خود را در مبارزه با اسرائیل طی کرد، اما در سال ۱۹۸۸ با قبول قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت موضع خود را در مورد اسرائیل تعدیل کرد.

او در سال ۱۹۷۴، در سازمان ملل متحد درباب مواضع خود سخن گفت و در پایان آن سخن‌رانی معروف گفت:

من این‌جا در حضور همه شما می‌گویم که ما میل نداریم که حتی یک قطره از خون اعراب یا یهود (فرق نمی‌کند) بر زمین ریخته شود… امروز من آمده‌ام با یک شاخه زیتون در یک دست و تفنگ رزمنده راه آزادی در دست دیگر، کاری نکنید که شاخه زیتون از دست من رها شود

— یاسر عرفات، سخن رانی معروف عرفات در سازمان ملل، ۱۹۷۴،[۱۴]

عرفات در آغاز دههٔ ۱۹۹۰، دولت اسرائیل را به رسمیت شناخت و در مذاکرات صلح فلسطین و اسرائیل، معروف به پیمان‌های اسلو (شماره‌های یک و دو) با نخست‌وزیر وقت اسرائیل، اسحاق رابین شرکت کرد. به دنبال صلح نخستین با اسرائیل (پیمان اسلو ۱)، مناطق خودگردان فلسطین موقتاً تشکیل شد تا در آینده کشور مستقل فلسطینی بشود. وی در سال ۱۹۹۴ همراه با اسحاق رابین و شیمون پرز (وزیر امور خارجه دولت رابین) به خاطر پیمان اسلو میان اسرائیل و فلسطین، جایزه صلح نوبل گرفت.[۱۵] عرفات به عنوان نخستین رئیس‌جمهور فلسطین و محمود عباس به عنوان نخست‌وزیر فلسطین تعیین شدند. در سال ۱۹۹۵، عرفات و رابین، پیمان اسلو ۲ را امضا کردند. در این معاهده مناطق مختلف کرانه باختری و نوار غزه به سه دستهٔ الف، ب و ث تقسیم شده و حکومت خودگردان در سطح محدودی از قدرت اجرایی و مسئولیت ادارهٔ مناطق الف و ب بهره‌مند شد. هم‌چنین چشم‌انداز مذاکرات برای دستیابی به یک توافق نهایی برای حل کامل مناقشات دو طرف بر مبنای قطعنامه‌های ۲۴۲ و ۳۳۸ شورای امنیت ترسیم شد. اسحاق رابین به دلیل تلاش برای صلح با فلسطین، توسط افراط‌گرایان اسرائیل، خائن به آرمان‌های اسرائیل نام گرفت و توسط یک یهودی افراطی در سال ۱۹۹۵ در اسرائیل ترور شد.

علی خامنه‌ای، رهبر ایران، در محکوم کردن مذاکرات عرفات با دولت اسرائیل گفت:

مذاکرات به اصطلاح صلحی است که بین گروهی از فلسطینی‌ها، یعنی همین عرفات و دارودسته او، با اسرائیلی‌ها در جریان است؛ یعنی قضیه سازش و حکومت به‌اصطلاح خودمختار فلسطینی و از این حرف‌ها. این هم یکی از آن زشت‌ترین فریب‌ها و ترفندهای اسرائیلی‌هاست که متأسفانه عدّه‌ای از مسلمانان و عدّه‌ای از خود فلسطینی‌ها به دام آن افتاده‌اند.

— علی خامنه‌ای، ۱۳۷۸/۱۰/۱۰[۱۶]

پس از ترور رابین، عرفات به مذاکره با دولت دولت بنیامین نتانیاهو در ۱۹۹۷ پرداخت که موفقیتی نداشت. در سال ۲۰۰۰ با دولت آیهود باراک مذاکره کرد و با اسرائیل پیمان کمپ دیوید ۲ را بست، اما نهایتاً این مذاکرات هم شکست خوردند.

مرگ

یاسر عرفات، برنده جایزه صلح نوبل، که برای نزدیک به چهار دهه رهبری جنبش استقلال سرزمین‌های فلسطینی را بر عهده داشت، در ۱۱ نوامبر ۲۰۰۴ پس از چند هفته دوره درمانی در بیمارستانی در پاریس درگذشت.
بنا به یافته‌های تحقیقات آزمایشگاهی در سویس یاسر عرفات با پلونیوم، مسموم شده بود. فرانسوا بشود، رئیس مؤسسه فیزیک پرتوی در دانشگاه لوزان، گفت تحقیقات بر نمونه‌های بیولوژیکی متمرکز بود که از وسایل شخصی و لباس‌های عرفات در بیمارستان نظامی پاریس گرفته شده و به همسر او سهی عرفات، تحویل داده شده بود. آقای بشود به الجزیره گفته‌است: «نتیجه آن شد که آثار پلونیوم روی این نمونه‌ها یافته شد». البته به گفته رئیس تیم تحقیقات آزمایشگاه، برای تأیید قطعی مسمومیت، لازم است که عرفات نبش قبر شود و عنوان داشت: «اگر سهی عرفات واقعاً می‌خواهد بداند چه بر سر همسرش آمده، باید نمونه برداری صورت بگیرد یعنی همسرش نبش قبر شود. خانم عرفات باید نمونه‌ای در اختیار ما بگذارد که غلظت بالای پلونیوم را نشان دهد».
باید گفت در زمان درگذشت عرفات، مقامات فلسطینی اسرائیل را متهم به مسموم‌سازی او کردند که یک تیم تحقیقاتی فلسطینی، یک سال پس از مرگ او، احتمال ابتلای او به سرطان، ایدز، و همچنین مسمومیت را رد کرد.[۱۷]

در نوامبر ۲۰۱۲ گروهی از بازپرسان بین‌المللی بنابر درخواست سهی عرفات، همسر یاسر عرفات، مأمور شدند تا با نبش قبر وی و نمونه‌برداری از پیکر وی، مجدداً احتمال مرگ وی با موارد رادیواکتیو را بررسی نمایند. اینکار در تدابیر شدید امنیتی برگزار شد و متخصصانی از کشورهای فرانسه، روسیه و سوئیس مأمور آنالیز نمونه گرفته شده شدند.[۱۸]

لحظه اهداء جایزه صلح نوبل به اسحاق رابین، شیمون پرز و یاسر عرفات در سال ۱۹۹۴ در اسلو، نروژ

پولونیوم در جسد عرفات

متخصصان سویسی پس از آزمایش جسد یاسر عرفات اعلام کردند که در استخوان رهبر فلسطینی‌ها ۱۸ برابر اندازه معمول رادیواکتیو یافته‌اند. متخصصان روسیه قبلاً وجود رادیواکتیو در جسد عرفات را انکار کرده بودند. یک سال پس از کالبد شکافی جسد یاسر عرفات، کارشناسان سویسی اعلام کردند که در دنده و لگن خاصره عرفات ۱۸ برابر حد معمول ماده رادیواکتیو پولونیوم وجود دارد. آن‌ها همچنین تأکید کردند که حتی در آن قسمت از خاک پیرامون جسد، که مایعات پیکر عرفات را به خود جذب کرده، به همین مقدار ماده رادیواکتیو وجود داشته‌است. روز ۱۵ اکتبر ۲۰۱۳ یعنی درست یک ماه قبل از اعلام نظر کارشناسان سویسی، همکاران روسی آن‌ها به خبرگزاری اینترفاکس گفتند که در جسد عرفات نشانی از پولونیوم یافت نشده‌است. برای تحقیق پیرامون علت مرگ عرفات، هیئتی مرکب از متخصصان بیوپزشکی فرانسه، سویس و روسیه تشکیل شده بود. کارشناسان هر کشور قرار بود به صورت جداگانه روی یک سوم باقی‌مانده جسد عرفات تحقیق کنند، اما فرانسوی‌ها از این کار خودداری کردند.[۱۹]

شناسایی قاتل

تندیسی از یاسر عرفات در موزه مادام توسو لندن

در فوریه ۲۰۱۵ جنبش فتح گفت: «کمیته ویژه تحقیق دربارهٔ قتل یاسر عرفات، قاتل این رهبر فلسطینی را شناسایی کرده‌است و برای اطمینان از یافته‌های پژوهش به عمل آمده نیاز به زمان دارد». وی تصریح کرد: «اسرائیل مسئول ترور است؛ ولی ما به دنبال شخصی هستیم که مستقیماً اجرای طرح ترور را بر عهده داشته‌است».[۲۰]

https://fa.wikipedia.org

"ياسر عرفات" از جمله مردان سياسی معاصر است که کمتر کسی نام او را نشنیده است. "عرفات" تنها در زمان حیات مورد توجه نبود، بلکه حتی پس از مرگ نیز خبرساز بوده است. در این گزارش، فراز و فرود "عرفات" از بدو تولد تا پس از مرگ را مورد بررسی قرار می‌دهیم.

به گزارش پایگاه خبری صراط ؛ "ياسر عرفات" از جمله مردان سياسی معاصر است که کمتر کسی مي‌تواند درباره او بی‌تفاوت بماند. به همین دليل کتاب‌ها و زندگینامه‌هایی درباره وی و مبارزه طولانی‌اش نگارش يافتند. "عرفات" تنها در زمان حیات مورد توجه نبود، بلکه حتی پس از مرگ نیز خبرساز بوده است. در این گزارش، فراز و فرود "عرفات" از بدو تولد تا پس از مرگ را مورد بررسی قرار می‌دهیم.

تولد و نشو نما

"یاسر عرفات" با نام کامل "محمد عبدالرحمن عبدالرئوف القدوره الحسینی"، ملقب به "ابو عمار" در ۴ اوت ۱۹۲۹ در کوی "السکاکین" قاهره، پایتخت مصر به دنيا آمد.

در اسناد منتشره درباره عرفات و ریشه خانوادگی او گفته شده "عبدالرحمن القدوه"،‌ پدر بزرگ عرفات اواخر قرن نوزدهم میلادی از مغرب به قدس می‌آید تا در آنجا اقامت کند.

عبدالرحمن نزد شیخ "عصام السعید"، مسئول و ناظر وقت بر امور مسجد الأقصى اقامت می‌‌کند تا پس از مدتی با دخترش ازدواج کند و از وی صاحب فرزندی به نام "عرفات" شود.

 


تصویر کودکی یاسر عرفات

 

"عرفات عبد الرحمن القدوه"، پدر "یاسر عرفات" در قدس رشد یافت و در میان خاندان السعید به حیات خویش ادامه داد و هنگامی‌که مردی بالغ شد، راهی نوارغزه شد تا در آنجا با "زهوه ابو السعود"، یکی از دختران خاندان القدوه ازدواج کند، اما اقامت وی در غزه به درازا نکشید و راهی قاهره شد تا در آنجا به فعاليت‌‏هاي بازرگاني مشغول شود و "یاسر" در همانجا بود که چشم به جهان گشود.

"عرفات" زماني‌كه پنج سال بيشتر نداشت، مادر خود را از دست داد تا به دایی‌اش سپرده شود. به این ترتیب وی چهار سال نزد وی در بيت‌‏المقدس زندگي کرد. "عرفات" خود همواره مي‌‏گفت، از دوران کودکی خاطرات زيادي به ياد ندارد، اما هيچ‌‏گاه شبي كه نظامیان انگليسي به خانه دايي‌اش حمله كرده و افراد خانواده‌‏اش را مورد ضرب و شتم قرار داده و اثاثيه خانه‌اشان شكستند، را از ياد نمي‌‏برد.

پس از چهار سال زندگي در بیت‌المقدس پدرش، او را نزد خود به قاهره می‌برد و از آن زمان بود كه خواهر بزرگترش مراقبت از او را به عهده می‌گیرد.


زندگی اجتماعی

"عرفات" خیلی زود وارد زندگی اجتماعی شد. پيش از آنكه به سن 17 سالگي برسد، به خدمت نظام فلسطينيان براي مبارزه عليه انگليس و اسرائيل می‌رود تا دو سال بعد در سن 19 سالگي همزمان با آغاز جنگ اعراب و اسرائيل، تحصيل خود در دانشگاه قاهره را با هدف شرکت در جنگ مناطق اشغالي به خصوص غزه ترك كرد.

 


یاسر عرفات در جوانی

 

در سال 1952 "عرفات" 23 ساله پدر خود را نيز از دست داد، ‌‏اما از آنجايي‌‏كه پدر "عرفات" هيچ‌‏گاه به فرزندانش نزديك نبود، او حتي در مراسم تشييع جنازه پدرش نيز شركت نكرد.

پس از آرام شدن نسبي اوضاع در مناطق اشغالي، "عرفات" براي تحقق روياهايش و تشكيل فلسطيني مستقل، بار ديگر به دانشگاه براي ادامه تحصيل بازگشت و موفق به اخذ مدرك كارشناسي در رشته مهندسي در سال 1956 از دانشگاه قاهره شد.

ياسر عرفات در سال 1956 در جريان بحران سوئز و جنگ متعاقب آن ميان اعراب و اسرائيل به عنوان "ستوان" در ارتش مصر خدمت کرد. 


سفر به کویت و تاسیس جنبش فتح

پس از پايان تحصيلات "عرفات" براي كار به كويت رفت و يك شركت مهندسي تاسيس کرد. اما "عرفات" بيشتر وقت خود را امور سياسي ‌‏كرد، به طوري‌‏كه در سال 1958 به همراه "خلیل الوزیر" معروف به "ابوجهاد"، "خالد یشروطی" و "صلاح خلف" به تاسيس "جنبش آزاديبخش فلسطين" موسوم به "فتح" کردند.

 

 

 

جنبش فتح برپایه این ایده تاسیس شد که فلسطینیان بایستی خود آزادی سرزمین‌های فلسطینی را بدست گیرند، اما بر اتحاد جهان عرب برای نیل به این هدف نیز تاکید می‌کرد.

عرفات و همرزمانش در سال ۱۹۶۳ یک ساختار تکاوری منظم را در کرانه باختری ایجاد کردند و در سال 1964 كويت را با هدف گسترش جنبش انقلابي خود ترك و تلاش کردند، این سازمان را در اردن توسعه داده و تقويت کنند. در دسامبر ۱۹۶۴ نخستین عملیات نظامی خود را با انفجار یک کارخانه تصفیه آب در سرزمین‌های اشغالی به انجام رساندند.

 


خلیل الوزیر (ابو جهاد) و عرفات از بنیانگذاران جنبش فتح

 

"عرفات" در سال 1965 به دبير كلي سازمان فتح انتخاب شد و از همان زمان بود كه آموزش اعضاي اين سازمان توسط او آغاز شد. تخصصی که "عرفات" در زمينه مواد منفجره و تخريب در ارتش مصر پيدا کرده بود، او را برای هدايت شاخه نظامی جنبش فتح، موسوم به "العاصفه" آماده کرد که در سال 1965 آغاز بکار کرده بود. چریک‌های فتح مهمترین هدف نظامیان صهیونیستی در تهاجم ۲۱ مارس ۱۹۶۸ به روستای "کرامه" در اردن بودند که در جریان آن حدود ۳۰ نظامی صهیونیست، ۱۰۰ تا ۲۰۰ چریک عضو فتح و ۴۰ تا ۸۴ سرباز اردنی کشته شدند.

 


یاسر عرفات در میان مبارزان فلسطینی

 

سپتامبر سیاه

"نبرد کرامه" در ابتدا موجب اتحاد اردن و فلسطینیان شد، اما خیلی زود با قدرت گرفتن فتح در اردن به درگیری خونین دولت اردن و فتح در سپتامبر ۱۹۷۰ انجامید.

نبرد سپتامبر ۱۹۷۰ از سرفصل‌های مهم در تاریخ حیات جنبش فتح است. اردن در ۲۴ سپتامبر نیروهای خود را در مواضع حساس کشور مستقر کرد، پست‌های کلیدی را به تصرف خود درآورد و پادشاه اردن در کشور حکومت نظامی برقرار کرد. درگیری فتح و نظامیان اردنی پس از ۲ روز با توافق پادشاه اردن و "عرفات" برسر آتش‌بس پایان یافت تا ژوئیه ۱۹۷۱ که پادشاه اردن دستور اخراج تمام اعضای فتح و سازمان آزادیبخش فلسطین را از اردن صادر و ارتش اردن فلسطینیان را با زور به سوریه آواره کرد. در جریان این حادثه تلفات و خسارات بسیاری به فلسطینیان وارد آمد و حدود ۳۵۰۰ فلسطینی کشته شدند که بسیاری از آنان غیرنظامی بودند.

 

 

این واقعه در بین فلسطینیان به سپتامبر سیاه معروف و موجب شد، نوامبر ۱۹۷۱ "گروه سپتامبر سیاه" در فتح تشکیل شود و حادثه گروگانگیری ورزشکاران صهیونیستی در المپیک مونیخ را رقم بزند.


فتح و عرفات در لبنان

حادثه سپتامبر در اردن و کشتار فلسطینیان، بسیاری از آنان را آواره لبنان کرد تا جنبش فتح در ادامه در این کشور به فعالیت خود ادامه دهد. فتح در لبنان موقعیت خود را میان گروه‌های سیاسی پیدا کرد و عمده فعالیت خود را در جنوب لبنان متمرکز کرد. این بهانه‌ای در دست رژیم صهیونیستی شد تا به منظور سرکوب فلسطینیان به کشتار مردم و تخریب اماکن مسکونی در جنوب لبنان بپردازد.

 

 

 

همچنین گسترش فعالیت‌های فتح در جنوب لبنان موجب درگیری "فالانژها" با آنان شد. پس از ناکامی حزب مسیحی "کتائب" لبنان در سرکوبی فتح با همکاری جنبش "امل"، فتح مقاومت سرسختانه‌ای را در مقابل فالانژها تشکیل داد. حمله اسرائيل به لبنان در سال ۱۹۸۲ باعث خروج عمده نيروهای فلسطينی و "عرفات" از لبنان شد.

 

سخنرانی عرفات در سازمان ملل

در سال ۱۹۷۴ در کنفرانس سران عرب در تونس سازمان آزادیبخش فلسطین به عنوان تنها نماينده مشروع فلسطينیان شناخته شد و در نوامبر همان سال، به عنوان نماينده فلسطينیان در مجمع عمومی سازمان ملل سخنرانی کرد.

"عرفات" گفت: در حالی‌که در يک دست شاخه زيتون در دست دارد، با دست دیگرش سلاح حمل کرده و با اسرائیل مبارزه می‌کند.


وی تاکید کرد که ریشه مسئله فلسطین به قرن 19 بازمی‌گردد که ایده تاسیس وطنی برای یهود مطرح شد و صهیونیسم برای اینکه یهود را وادار به مهاجرت از کشورهایشان کند، مقوله‌های مذهبی را به خدمت گرفت و در این راه جامعه بین المللی از جمله سازمان ملل با رها کردن فلسطینیان به حال خود، به دفاع از رژیم صهیونیستی برخاست تا با کمک آمریکا و انگلیس صهیونیست‌ها سرزمین فلسطین را اشغال و صاحبان اصلی‌اش را آواره کنند.

 


سخنرانی یاسر عرفات در سازمان ملل

 

"عرفات" در سخنرانی خود تاکید کرد: مسئله فلسطین کشمکش میان دو مذهب و دو ملت یا اختلاف مرزی میان کشورهای همسایه هم نیست، بلکه ریشه در خواسته‌های قومی دارد که از زندگی در موطن خویش محروم و در سراسر جهان پراکنده و بی‌خانمان شده و اکثرا در تبعید و آوارگی بسر می‌برند و صهیونیسم برای اینکه به خواسته خود در فلسطین برسد، تمام قوانین و حقوق بین الملل را نقض کرد.

او ضمن اشاره به مبارزه انقلابی فلسطینیان علیه رژیم صهیونیستی گفت: انقلاب ما از‌‌ آغاز، تحت تاثیر عوامل نژادی یا مذهبی قرار نداشته، آماج آن نه به یهود به عنوان فرد، بلکه صهیونیسم نژادگرا و تجاوزپیشه را هدف قرار می‌دهد.

"عرفات" گفت: انقلاب فلسطینیان، انقلابی برای یهود به عنوان یک انسان نیز هست و تلاش می‌شود، یهودیان، مسیحیان و مسلمانان در برابری با یکدیگر زندگی کنند، از حقوق برابر بهره‌مند باشند و فارغ از تبعیض‌های نژادی یا مذهبی به وظایف یکسان خویش اشتغال ورزند و اینکه فلسطینیان بین یهودیت و صهیونیسم فرق می‌گذارند. همانگونه که فرق بین یک انقلابی و یک تروریست در منطق جنگ و مبارزه آنها نهفته است و مبارزه عادلانه یک خلق، ترور محسوب نمی‌شود و فلسطینیان چاره‌ای جز مقاومت و مبارزه ندارند.


عرفات و فتح در تونس

در سال 1982 "آريل شارون"، وزير جنگ وقت رژیم صهیونیستی به جنوب لبنان حمله کرد تا سازمان آزادیبخش فلسطين را از آنجا اخراج کند. اين عمليات به اخراج "عرفات" به تونس در شمال آفريقا منجر شد که ميان او و سرزمین‌های اشغالی فاصله زيادی می‌انداخت.

تبعيد "عرفات" به تونس درحالی آغازگر سال‌های انزوا برای "عرفات" بود که کرانه باختری و نوارغزه شاهد "انتفاضه" 1987 بود. يکی از مهارت‌های عرفات طی چند دهه توانايی او در بهره‌برداری از مبارزات فلسطينیان بود و او توانست مدعی رهبری فلسطینیانی شود که با سنگ‌پرانی اشغالگران سرزمين خود را به چالش می‌کشیدند، در حالی‌که سرمنشا اين جنبش تقريبا هيچ ارتباطی به او نداشت.


تغییر سیاست‌های عرفات و راه‌حل صهیونیستی قضیه فلسطین

سال 1988 را باید سال تغيير سياست‌‏های "عرفات" دانست. "عرفات" در سخنراني خود در مقر سازمان ملل در ژنو خاطرنشان كرد، سازمان آزاديبخش فلسطين از تروريسم حمايت نمي‌‏كند، چراكه تمام احزاب و گروه‌‏ها در خاورميانه خواهان زندگي در محيطي امن و مسالمت‌آمیز هستند كه اين مسئله شامل ملت فلسطين، اسرائيل و همسايه‌‏هاي آنان نيز مي‌‏شود.

 

 

 

به این ترتیب سازمان آزادیبخش فلسطين در سال 1988 حق موجوديت اسرائيل را به رسميت شناخته و قطعنامه ۲۴۲ شورای امنيت را پذيرفت.

در ادامه "عرفات"، "شعار فلسطینی کردن قضیه فلسطینی و استقلال تصمیم‌گیری فلسطینی" را مطرح کرد تا این مسئله از بعدهای عربی و اسلامی خود جدا شود، اینگونه بود که رژیم صهیونیستی توانست تنها با مردم فلسطین در داخل فلسطین روبرو شود و آمریکا مجاب شد، عرفات تنها کسی است که می‌تواند به رژیم صهیونیستی مشروعیت ببخشد و با آن همکاری کند.

زمانی‌که اسرائیل اعلام کرد، به دلیل افزایش شدید عملیات‌های انتفاضه در غزه از این شهر به طور یک‌جانبه عقب‌نشینی می‌کند، عرفات از صهیونیست‌ها خواست مدتی در این کار خود تامل کنند تا وی وضعیت خود را در این شهر تحکیم بخشد، عرفات در آن زمان در آستانه سقوط بود، اما "شیمون پرز" با باز کردن کانال مذاکرات سری "اسلو" به داد او رسید.


عرفات و جنگ خلیج فارس

عرفات که برای چهار سال بر اسب انتفاضه می‌راند، در سال 1990 مرتکب خطايی سرنوشت‌ساز شد و هزينه سنگينی بابت آن پرداخت. او در بحران کويت از "صدام حسين"، دیکتاتور معدوم عراق دفاع کرد که باعث شد، حمايت از او در کشورهای عربی خليج فارس ناگهان افت کند، به طوری‌که آرمان فلسطينیان هرگز تا اين اندازه به حاشيه رانده نشده بود.

 


حمایت یاسر عرفات از صدام حسین در حمله به کویت

 

مذاکرات اسلو

عرفات به تنهایی به مذاکره با صهیونیست‌ها پرداخت. وی به شرایط آنها جواب مثبت داد و با دور زدن فلسطینیان و گروه‌های مقاومت در دهلیزهای "اسلو" با صهیونیست‌ها توافقنامه سازش به امضا رساند.

در 13 سپتامبر 1993، "عرفات" و "اسحاق رابين"، نخست‌وزير وقت رژیم صهیونیستی پس از مذاکرات محرمانه با ميانجيگری ديپلمات‌های نروژی در محوطه کاخ سفيد ظاهر شدند تا پس از آن "اعلاميه اسلو" را امضا کنند که در واقع توافقنامه‌ای بود که به فلسطينییان اجازه خودگردانی در نوارغزه و شهر "رام الله" در کرانه باختری را می‌داد و در مقابل سازمان آزادیبخش فلسطين وجود رژیم صهیونیستی را به رسميت می‌شناخت. اما مسائل بنيادی همچون شهرک‌های صهیونیستی و شهرک‌نشینان صهیونیست، آينده فلسطينیان 1948 و قدس همچنان بلاتکليف به حال خود رها شده بود.

 


دست دادن تاريخی عرفات و رابين

 

دست دادن تاريخی "عرفات" و رابين در کاخ سفيد واشينگتن دوره جديدی از روند مذاکرات ميان اسرائيل‌-‌فلسطينیان را گشود. "عرفات" در ژوئيه ۱۹۹۴ به فلسطين اشغالی بازگشت و دولت خودمختار فلسطين را تشکيل داد. رابين در نوامبر 1995 توسط يک يهودی دست‌راستی تندرو ترور شد و اسرائيل از تخليه سرزمين‌های اشغالی و آنچه به نام روند صلح خوانده مي‌شد، صرف نظر کرد تا در سال 2000 آخرين ميخ بر تابوت فرآيند صلح اسلو کوبيده شود.


عرفات و جایزه صلح نوبل

"عرفات" تا زمانی‌که علیه اشغالگران صهیونیستی مبارزه می‌کرد، به عنوان یک تروریست معرفی می‌شد. ولی زمانی‌که تسلیم مقابل رژیم صهیونیستی را پذیرفت و به ملت مظلوم فلسطین خیانت کرد، به پاس این خوش‌خدمتی جایزه صلح نوبل را دریافت کرد. به این ترتیب در 14 اکتبر 1994 "عرفات"، "اسحاق رابین" و "شیمون پرز" به طور مشترک به خاطر انعقاد قرارداد اسلو جایزه صلح نوبل را دریافت کردند.


 

 

 

عرفات و توافقنامه طابا

پس از تشکیل حکومت خودگردان دوره دوم مذاکرات "عرفات" با اسرائیل که مکمل توافقنامه اسلو و تداوم حکومت خودگردان فلسطین بود، در سپتامبر ۱۹۹۵ در واشنگتن آغاز شد و در نهایت منجر به امضای توافقنامه "اسلو۲" یا "طابا" بین رابین و "عرفات" شد.

براساس این قرارداد حاکمیت بر شهرهای جنین، طولکرم، نابلس، قلقیلیه، رام الله و بخشی از شهر الخلیل به تشکیلات خودگردان داده و در قبال آن عرفات مقابل "بیل کلینتون" متعهد شد، بندهای مربوط به نابودی اسرائیل را از منشور ملی فلسطین و اساسنامه سازمان آزادیبخش فلسطین حذف کند.


عرفات و وای‌ریور

مذاکرات ساف‌–‌اسرائیل به علت پایبند نبودن رژیم صهیونیستی به مفاد توافقنامه‌‌های امضا شده با توقفی ۱۸ ماهه روبرو شد، اما سرانجام در ۲۳ اکتبر ۱۹۹۸ توافقنامه "وای‌ریور" بین "عرفات" و "بنیامین نتانیاهو"، نخست‌وزیر وقت رژیم صهیونیستی با حضور بیل کلینتون امضا شد. این توافقنامه در حقیقت مرحله دوم توافقنامه اسلو ۲ بود که یکی از محورهای آن عقب‌نشینی اسرائیل از ۱۳ درصد سرزمین‌های کرانه باختری بود.

توافقنامه وای‌ریور نیز همانند دیگر توافقنامه‌های قبلی رژیم صهیونیستی اجرا نشد. پایبند نبودن صهیونیست‌ها به این توافقنامه به این دلیل بود که این رژیم در مذاکرات خود تاکتیک تاخیر را دنبال می‌کرد تا بتواند با طولانی‌تر کردن روند مذاکرات از جزء‌جزء آن امتیازات بیشتری از فلسطینیان کسب کند.

 


عرفات، باراک و کلینتون در وای‌ریور

 

عرفات و کمپ‌دیوید2

اجلاس کمپ دیوید 2 سال 2000 در آمریکا با حضور آمریکا، رژیم صهیونیستی و تشکیلات خودگردان برگزار شد. موضوعات مورد بحث در این نشست سرنوشت قدس، وضعیت آوارگان 48 و 67 ، اعلام موجودیت کشور مستقل فلسطینی، مرزهای حکومت خودگردان و وضعیت شهرک‌های صهیونیستی در کرانه باختری و نوارغزه بود.

"ایهود باراک" یک روز پس از به دست گرفتن زمام امور در رژیم صهیونیستی بر چهار موضوع تحت عنوان خطوط قرمز اسرائیل برای مذاکره در دو روز پایانی مذاکرات صلح تأکید کرد که حاکمیت اسرائیل بر قدس، عدم بازگشت به مرزهای 1967، عدم دادن اجازه داشتن ارتش به تشکیلات خودگردان و حفظ شهرک‌های صهیونیست‌نشین کرانه باختری و نوارغزه بود.

همچنین باراک قبل از شروع مذاکره دور آخر اعلام کرد، اجازه بازگشت به آوارگان 48 و 67 را نخواهد داد و این موجب شد، این دور مذاکرات "عرفات" با اسرائیل نیز با شکست روبرو شود.


عرفات و انتفاضه الاقصی

نااميدى فلسطينیان از تشکیلات خودگردان براى بازگرداندن حقوق پايمال شده‏ آنان و مخالفت آنها با ادامه‏ مذاكرات "عرفات" با رژيم صهيونيستى و نيز هماهنگى‏هاى امنيتى تشکیلات با صهیونیست‌هاعليه نيروهاى مبارز فلسطينى موجب شکل‌گیری دور دوم قیام فلسطینیان تحت عنوان " انتفاضه الاقصی" شد.

 


شارون انتفاضه الاقصی را برافروخت

 

فلسطينىان پس از پشت‌سر گذاشتن همه تجربه‏هاى گذشته و راه‏حل‏هاى سازش با رژيم صهيونيستى بر اين مسئله تأكيد كردند كه تنها راه‏حل، "مبارره" با رژیم صهيونيستی است. به همین دلیل وقتی ارزش‌های دینى و مذهبی آنان با دیدار "آريل شارون" از مسجدالاقصى ناديده گرفته شد، دور دوم انتفاضه و قيام مردمی فلسطینیان در 28 سپتامبر 2000 آغاز شد.


بازداشت خانگی عرفات

ده ماه بعد از آغاز انتفاضه الاقصی مقر "عرفات" در رام‌الله تحت محاصره صهیونیست‌ها قرار گرفت و "عرفات" عملا در اين ساختمان زندانی شد تا آمریکا نیز از ژوئن ۲۰۰۲ "عرفات" را بايکوت و از ارتباط با وی خودداری کند.

در اين مدت تنها معدودی از مقامات کشورهای غربی با "عرفات" ديدار کردند که این موضوع با خشم و غضب رژیم صهیونیستی مواجه شد،‌ بگونه‌ای که شارون در آن زمان از پذيرفتن وزير خارجه فرانسه به دليل ديدار با عرفات خودداری کرد.


بیماری عرفات

روز 12 اکتبر 2004 بود که رسانه‌ها از بیماری "عرفات" خبر دادند. منابع رسمی فلسطینی در آن زمان، بیماری او را ابتلایبه آنفلوانزای شدید اعلام کردند، اما با شدت گرفتن بیماری، عرفات که دچار حالت تهوع، درد شدید در ناحیه شکم، اسهال و کاهش غیرعادی سلول‌های قرمز شده بود، برای درمان به بیمارستان نظامی" پرسی" در حومه پاریس انتقال یافت.

"عرفات" مدت کوتاهی پس از ورود به این بیمارستان به کما رفت و در ١١ نوامبر درگذشت، در حالی‌که به گفته منابع رسمی، پزشکان با وجود انجام انواع آزمایش‌ها نتوانسته بودند علت اصلی بیماری او را تشخیص دهند.


مسمومیت عرفات

بیماری نابهنگام و مرگ سریع "عرفات" باعث شد، بسیاری از فلسطینیان با اشاره به ناخرسندی مقامات صهیونیستی از خودداری عرفات از مقابله موثر با گروه‌های مبارز فلسطینی، سرویس‌های اطلاعاتی این رژیم را به قتل وی متهم کنند.

 


عرفات در آخرین روزهای زندگی

 

این موضوع موجب شد، ایده مسمومیت "عرفات" توسط رژیم صهیونیستی مطرح شود و پس از انتشار اسنادی در شبکه الجزیره درباره وجود مقادیر غیرطبیعی تششعات "پولونیوم" در وسایل مربوط به عرفات جدیت بیشتری یافت.

از سوی دیگر دانشمندان مؤسسه تشعشعات فيزيک لوزان سوئيس چندی پیش اعلام کردند، شواهدي در دست دارند که نشان مي‌دهد، عرفات احتمالا با "پلوتونيوم"، عنصري نادر با راديواکتيو بالا، مسموم شده است.

طرح این موضوعات موجب شد، "سهی عرفات"، همسر "عرفات" خواستار نبش قبر وی جهت فهم دلیل واقعی مرگ همسرش شود.


اظهارات مفتی سابق تشکیلات خودگردان

"شیخ تیسیر التمیمی"، مفتی سابق تشکیلات خودگردان که در روزهاي پاياني عمر "عرفات" در بيمارستان همراه وي بود، اظهارات جالبی درباره مرگ "عرفات" دارد.

 


عرفات در آخرین روزهای زندگی

 

التميمي می‌گوید: زماني‌که وارد پاريس شدم، "عرفات" در کما بود، حضورم را حس نکرد. زماني‌که وارد اتاق شدم، در وضعيتي پیچیده‌ای قرار داشت، از ناحيه صورت دچار خون‌ريزي و در بخش مراقبت‌هاي ويژه بستري و يک سري دستگاه‌هاي پزشکي به وي وصل شده بود، نمي‌توانست تشخيص دهد، در اطرافش چه مي‌گذرد.

وی افزود: ساعاتي پس از مرگ "عرفات" او را شستيم، به جسد وي نگاه کردم، خون‌ريزي قطع نشده و همچنان از منافذ پوست و بخش‌هاي مختلف بدنش ادامه داشت، لکه‌هايی آبی و قرمز روي بدن، دستان و پاهايش مشاهده مي‌شد، اين چيزي است که به ياد دارم.

التميمي ادامه می‌دهد: "عرفات" هنوز دچار خون‌ريزي بود. براي اينکه بتوانيم خون‌ريزي را بند بياوريم و وي را غسل دهيم، از پزشکان خواستم چسب زخم بياورند، آنها آوردند. از پزشکي که چسب زخم را آورده بود، پرسيدم چرا پس از چند ساعت مرگ "عرفات" هنوز دچار خونريزي‌ است و آیا این عجيب به نظر نمي‌رسد؟ وي گفت: احتمالا وجود برخي مواد سمي در بدن وي موجب رقیق‌شدن خون و مانع از لخته‌شدن آن می‌شود. از آن زمان بود، دريافتم "عرفات" مسموم شده است.

 

 

چه کسی عرفات را مسموم کرد

پس از گذشت سال‌ها از مرگ "عرفات" تحقيقاتي اخيرا توسط برخي گروه‌هاي درخصوص علت مرگ وي آغاز و پرده از حقايق زيادي برداشته شده تا گمانه‌زني‌ها درباره احتمال دست داشتن رژيم صهيونيستي در مرگ "عرفات" را به يقين نزدیک‌تر کند.

" يوري دونيري"،‌ نويسنده اسرائيلي و موسس جنبش "غوش شالوم"، با اشاره به جزئيات مرگ "عرفات" مي‌نويسد: شنيدن خبر مسموميت "عرفات" براي من شگفت‌آور نبود، چون از همان روز اول نيز مطمئن بودم، " شارون"، او را مسموم كرده تا جايي‌كه حتي مقالات زيادي در اين زمينه منتشر كردم كه همه شامل دلايلي منطقي و ساده بودند.

اول: در معاينات پزشكي دقيقي كه در بيمارستان فرانسه درخصوص مرگ "عرفات" و دلايل وخامت ناگهاني اوضاع جسماني وي صورت گرفت، توجیهي براي اين مسئله پيدا نشد. در اين آزمايشات، هيچ اثري از هرگونه بیماری وجود نداشت كه زندگي عرفات را تهديد كند و تنها شايعاتي توسط رسانه‌هاي اسرائيلي منتشر شد، مبني براينكه عرفات دچار "ايدز" بوده كه همه كذب محض است و با هدف خدشه‌دار شدن چهره "عرفات" مطرح شدند.

دوم: سازمان‌هاي جاسوسي سیا، اف‌اس‌بی و موساد سمومي در اختيار دارند كه هيچ اثري از آن در تحقيقات عادي يافت نمي‌شود.

سوم: فرصت براي ترور "عرفات" فراوان بود، چون تدابير امنيتي كه براي حمايت از "عرفات" در اطراف مقر وي اتخاذ شده بود، ضعيف بودند و افراد كاملا بيگانه حتي گاهي اوقات مستقيما در كنار او و بر يك سفر مي‌نشستند.

همچنين شمار زيادي از كساني‌كه مي‌توانستند، او را هدف ترور قرار دهند، ابزار لازم براي اين اقدام را در اختيار داشتند و بيشتر آنها نيز توسط شارون حمايت مي‌شدند.

 


مزار یاسر عرفات

 

از احتمال تا يقين

چيزي كه قبلا فقط يك احتمال منطقي بود، اکنون درحال مبدل شدن به یقین است، زيرا آزمايشات صورت گرفته در لوازم شخصي "عرفات" ثابت می‌کند، وی با ماده‌اي سمي موسوم به "پلونيوم" مسموم شده که به راحتي نمي‌توان اثرات آن را در جسد فرد يافت.


- تصميم آريل شارون براي ترور عرفات

در يكي از مصاحبه‌هاي تلويزيوني "عرفات"، يكي از خبرنگاران از وي سوال كرد، آيا پيش‌بيني مي‌كنيد، كشور مستقل فلسطينی در دوره حيات شما تشكيل شود؟ وي پاسخ داد: بله مطمئنم، اما طولي نكشيد، شارون براي ترور عرفات تصميم جدي گرفت. زماني‌كه بيروت در جنگ اول لبنان در محاصره قرار گرفت و مزدوران اسرائيلي در يافتن مكان وي در بيروت شكست خوردند، شارون به شدت عصباني شد و حتي پس از امضاي معاهده اسلو و زماني‌كه عرفات به فلسطين بازگشت نيز شارون دست از تلاش نكشيد، به نحوي‌كه وقتي نخست‌وزير اسرائيل شد، اعلام كرد من به شدت از زنده ماندن "عرفات" مي‌ترسم. تمام موارد فوق احتمال مسمومیت عرفات توسط شارون را تقویت می‌کند.


نبش قبر عرفات و نمونه‌برداری از جسد

با انتشار خبرهایی مبنی بر احتمال مسمومیت یاسر عرفات و پس از اعلام پیدا شدن اثر ماده «رادیواکتیو پلونیوم 210» توسط دانشمندان سوئیسی بر روی وسایل عرفات، همسر وی «سهی عرفات» از ماه اوت 2012 با ارائه درخواستی به یکی از دادگاه‌های فرانسه خواستار نبش قبر عرفات برای نمونه‌برداری از جسد وی و فهم واقعیت امر شد.

با پیگیری‌ امر توسط این دادگاه فرانسوی و پافشاری سهی عرفات سرانجام کارشناسان فلسطینی در ساعات اولیه بامداد سه شنبه 27 نوامبر 2012 نبش قبر یاسر عرفات را آغاز کردند تا با بررسی نمونه‌هایی از باقی مانده جسد، پرده از اسرار مرگ مشکوکش بردارند.

در مراسم نبش قبر یاسر عرفات افرادي همچون «توفيق الطيراوي»، رئيس کميته تحقيق درباره مرگ ياسر عرفات، «محمد العويوي»، دادستان کل تشکیلات خود گردان فلسطينی و شيخ «محمد حسين»، مفتي تشکیلات خودگردان فلسطيني به همراه کارشناسانی از کشورهاي خارجي حضور داشتند.

سرتيپ توفيق الطيراوي در این خصوص توضیح داد که پس از نمونه‌برداري از جسد ياسر عرفات توسط کارشناسان فرانسوی و سوئيسي و روسي، جسد وی بار ديگر به داخل مقبره‌اش بازگردانده شد.

قرار است، کارشناسان فرانسوی و سوئیسی و روسی نمونه‌ها را بررسی ‌کنند تا مشخص شود آیا مرگ عرفات در یکی از بیمارستان‌های نظامی فرانسه در اثر مسمومیت بوده است یا خیر.

«پاتریک مانجان»، رئیس تیم سوئیسی تحقیق درباره علل مرگ یاسر عرفات پس از نمونه‌برداری از جسد عرفات گفت که شصت مورد نمونه‌برداری از جسد یاسر عرفات انجام شد و این نمونه‌ها برای تجزیه و تحلیل آزمایشگاهی به سه گروه (روسی، سوئیسی و فرانسوی) تحویل داده شد.

وی تاکید کرد که قرار است، سه نوع آزمایش روی این نمونه‌‌ها برای تعیین هویت جسد، اطمینان از احتمال وجود مقادیری از پولونیوم 210 و انجام مطالعات پیشرفته انجام شود.

هم اکنون جامعه بین المللی در انتظار جواب این آزمایش‌ها هستند.

 

https://www.seratnews.com

دیدگاه کاربران


تبلیغات بنری

محل تبلیغات شما

آرشیو

درخواست آهنگ مجاز

آهنگ مورد نیاز خود را درخواست کنید.

مطالب
X بستن تبلیغات

-------------------------------------------------------------------------

دانلود آهنگ متن ترانه تکست موزیک کد اهنگ پیشواز دانلود اهنگ جدید

برات پیش اومده آهنگی رو از اینترنت بخوای و برات مهم باشه
باهاش خاطره داشته باشی و پیداش نکرده باشی؟

دانلود آهنگ درخواستی
برای دریافت آهنگ درخواستی به شماره زیر در تلگرام پی ام دهید

09306108990

به تماس ها جواب نمیدهیم

لطفا فقط آهنگ های مهم و کمیاب درخواست بشه


لینک درخواست موزیک در تلگرام

https://telegram.me/textniceir

-------------------------------------------------------------------------

وَإِن یَکَادُ الَّذِینَ کَفَرُوا لَیُزْلِقُونَکَ بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّکْرَ وَیَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ ﴿۵۱﴾ وَمَا هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ لِّلْعَالَمِینَ ﴿۵۲﴾